Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 26°C
Parçalı Bulutlu

Yüreğinin yüceliği kadardır hayat amacın…

 

”Sevmek” kimimize göre tek bir kelime belki ama kimimize göre hayatı güzelleştiren tek duygu,yüzümüzdeki içten tebessüm,hayatın tadı tuzudur.Sevgi anlamını bilmeyene göre çok yalın bir kelime ama sevgi yaşayana,bilene,hayatından eksik edemeyeceği en özel duygunun tek kelimeyle ifadesidir.Hayat amacı diyoruz,yakın geçmişin konusu olan ve hepimizin dilinde dolaşan hayat amacı.O hayat amacını belirleyen duygu,sevgidir aslında.Doğayı seversin,çocukları seversin,diline dinine rengine bakmadan insanları seversin,yaşlıları seversin,hayvanları seversin belki,sevdiklerine mutluluk katmak için uğraşırsın budur hayat amacı ve öyle ender insanlar vardır ki aramızda bütün sevgilerin yuvası olmuştur kalbi.

Öğrenciyken tatil için gittiğim Denizli’de,bir kursa katılmıştım;beden dili,kişisel gelişim ve mülakat teknikleri üzerine bir kurstu.Hoca hepimize tek tek hayat amacınız nedir diye sormuştu;bizlerde,başarılı iş adamı olmak,başarılı mühendis olmak,yönetici,doktor vs diye yanıtlar vermiştik.Soruyu soran hocamız,”Hayat amacınızı böyle kalıplarla ifade edemezsiniz.Şirket adını vererek,bu şirkette iyi bir yönetici olmak,bu icadıyla adını duyurmuş mühendis olmak,bir alanda uzmanlaşmış yeni buluşları olan doktor olmak gibi daha spesifik şeylerle hayat amacınızı belirlersiniz” demişti.O zaman mantıklı gelmişti söylenen söz öğrenciydim sonuçta ama şuanda hayat amacının bu olmadığını çok iyi biliyorum.Hayat amacımız bitmemeli, ulaşabileceklerimiz bizim hedeflerimizdir,bu meslek seçimleri bizim hayat amacımız değil sadece amacımıza ulaşmak için birer yoldur,hayat amacının temeli insan sevgisine dayanmalı.Hayat amacımız;mesleğimiz ne olursa olsun sadece insanlara yardım etmek olmalı.Nerede olursan ol birinin yarasını sarabiliyorsan,gözyaşını silebiliyorsan,acısını paylaşabiliyosan,duymak isteyenlerin duyduğu uzak yerlerde kendi yakınlarından eziyet gören,istismar edilen küçük kızları,sarhoş babanın,işkenceci annenin zulmünü çeken bir yavruyu koruyabiliyorsan,masalın ne olduğunu bilmeyen sevgiye aç bir çocuğa abla,abi olabiliyorsan ne mutlu sana ve ne mutlu seni yetiştiren insana…

Kökümüzün beslendiği bir amacımız olmak zorunda,olmazsa hayattan lezzet alamayız.Hepimiz bu dünyaya bir güzellik katmak için gelmişizdir,ancak zamanla hayatın zorlukları yormuştur,haksızlıkla mücadele ederken zarar görmüşüzdür,ezilenin yanında durup nankörlüklerle sınanmışızdır,iyilik yapıp kötülük bulmuşuzdur belki ve bunların hepsi zamanla bakış açımızı değiştirmiştir ve tanıdığımız o insanların bize taktığı gözlükten bakmaya başlamışızdır tüm insanlığa…Yanı başımızda şahit oluruz zarar görene ama bir kere iyilik yapıp zarar gördükya işte o korku vardır içimizde ”ya yine iyilik yapıp kötülük görürsem” diye düşünürüz ve günü gelir bizlerde o insanlardan farkımızın kalmadığını anlarız. ”DÜNYANIN DÜZENİ” diyerek adapte oluruz bu ortama ve artık o yadırgadığımız insanlardan biri olmuşuzdur…İşte belki birçoğumuz bu yollarla hayat amacımızdan vazgeçeriz,gün be gün nasır tutar kalbimiz,mutsuz ve kendimize olan saygımızı kaybederek yaşarız.Dünyada olana bitene kör oluruz,sağır oluruz.”Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” mantığıyla yolumuza devam ederiz.

”Dünya düzeni”deyip boyun eğmeyen,değişmek yerine çevresine güzellik katarak onları değiştirmeye çalışan özel insanlarımız var.Tarihe adını yaptığı güzelliklerle yazdıran,dünyaya güzellik katmak için uğraşan,yoksula çare olan,haksızlığın karşısında duran,herkesin yüzünde bir tebessümle andığı kahramanlarımız…İşte bu insanlar milyonların arasından sıyrılan,çocukluğunu,saflığını,umudunu içinde barındıran ve o içgüdüyle yaşamını idame ettiren,yaşama amacını kaybetmemiş,çıkar gütmeden,karşılık beklemeden,ödüllere kanmadan yaşayan ya da yaşamış olan  kocaman yürekli insanlar…

Dr.Öznur Göyce

 

 

Dr Öznur Göyce
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.