Aile Olmak…

Dünyanın en güzel kelimesidir AİLE.İnsanlar yaradılış gereği ya da hayatta kalabilmek,güçlü olmak için kendilerini daha çok düşünürler ancak konu aile olduğunda tüm kelimeler diz çöker çünkü ”canım canın olsun” dediğin birileri vardır artık,tek değil çiftsindir,bencillik yerini hayat arkadaşınla bütün olmaya bırakmıştır,bizler böyle hayal ederiz aile olmayı.Aile olmak;attığımız imza veya nikah masasındaki tek kelime olan  ”evet” değildir.Neye ”evet” diyoruz düşünmeliyiz!  ”İyi günde,kötü günde,hastalıkta,sağlıkta,bir ömür birbirinizin kusurlarını örterek saygı ve sevgiyle bir bütün olarak yaşamayı kabul ediyor musunuz” diye sorulmalı ve cevap yürekten inançla verilmeli.”Evet” sadece bir kelime değil bir söz,bir yemin olarak algılanmalı,bu inanışla kurulan aileler sağlamdır ve karşılaşılan hiçbir engel bunu değiştiremez…

Bizler duygularından bahsedince ayıplanan,kimseye danışmadan gizli saklı görüşünce terbiyeli olarak adlandırılan ve bu düşüncelerle yetiştirilen bireyleriz.Duygularımız o kadar çok bastırılır ki artık evlenince eşine birinin yanında”seni seviyorum ” demenin ayıp hatta olur da o sana istediğin cevabı vermezse,gurur kırıcı bişey olduğu düşüncesini taşırız.Bir düşünelim bu düşünce ne kadar savunulabilir!! Bizler üstünlük savaşıyla büyür onun kızı,bunun oğlu örnekleriyle hep yarış içinde oluruz ve evlenince bu yarış devam eder.Önce başkalarıyla yarışırsınız ve eşinizi mutsuz edersiniz ”o marka giyiyor bende giyerim” ”onun eşi ona bunu yaptı sen bana bunu  yapmadın” vs vs…Gün gelir konu aileye taşınır ve ilk öğüt seni birileriyle yarıştırarak büyüten aileden gelir ”Onun eşi yapıyor diye seninki yapmak zorunda değil” denir…Çevrede yarışacağınız birileri kalmadıysa,belki rakip olarak eşinizi seçersiniz ve çoçuklarınız bu savaşın birer kurbanları olur ”kızım baban bana böyle davranıyor ”,”oğlum annen bana bunu yaptı” gibi sözlerle çoçuklar taraftar olmaya zorlanır ve yanlış yetişen bir nesilden,yanlış bir aile yapısından aynı şekilde yetişmiş bir nesil daha ortaya çıkar.Değişmesi gereken bir sistemin savunucu olmak yerine,ben bu düzeni değiştiririm demek yerine ”kadın daha üstün olmalı”diyen ya da ”erkek üstündür” diyen ya da ben bayanım ”o uğraşsın” diyen veya ”benim mesleğim daha güzel o buna mecbur” gibi saçma düşüncelerin savunucu olmayalım…Tüm ömrünü birkaç kalıbın arkasına sığdıran insanlardan olmayalım…Yeni nesili biz yetiştirelim,düzeni biz değiştirelim…Sevgiyi,saygıyı,merhameti,iyi bir eş olmayı,mükemmel anne baba olmayı biz çoçuklarımıza öğretelim ve mutlu bir nesil yetiştirelim.Mutlu çoçuklar,mutlu ailelerin ve mutlu bir geleceğin habercisidir…

Yorum Ekle

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir